Eduscience

Eduscience

Kość jako eksponat muzealny.

Paleontolodzy to naukowcy, którzy zajmują się badaniem skamieniałości, czyli wszelkimi śladami życia na Ziemi zachowanymi w skałach. Mogą nimi być szczątki zwierząt, tropy, odciski, a nawet skamieniałe odchody. Jak zatem wygląda ich praca?

Paleontolodzy wykorzystują relikty do poznawania i opisywania, w jaki sposób zmieniało się życie na Ziemi, jaki miało ono wpływ na środowisko i odwrotnie – jak środowisko wpływało na zmienność życia. Pozwala to zrozumieć mechanizmy działające obecnie i zależności, które mogą dać odpowiedzi na wiele pytań dotyczących życia na Ziemi.

Współcześnie paleontolodzy pracują w laboratoriach, badając izotopy, oglądając fragmenty skał i preparatów pod mikroskopami, ale ważną częścią ich pracy jest także praca w terenie, gdzie szukają szczątków rozmiarów makro.

Paleontolog dostając sygnał o istotnym znalezisku udaje się na miejsce i je zabezpiecza przed przypadkowymi zbieraczami, którzy mogliby uszkodzić cenny materiał badawczy. Jeśli stanowisko jest cenne może zostać mu nadany status stanowiska dokumentacyjnego. Takie stanowisko jest bezwzględnie chronione, a naruszenie ochrony grozi sankcjami prawnymi.

W stanowiskach  dokumentacyjnych pracują paleontolodzy, którzy bardzo dokładnie i delikatnie wydobywają i zabezpieczają bezcenne okazy  i skamieniałości. Jeśli skały są łatwe do eksploatacji, to do poszukiwań wykorzystuje się młotki i dłuta, a także przecinaki i szpikulce. Większych fragmentów kości, czaszek i nagromadzeń szczątków nie wyjmuje się ze skał – żeby nie uszkodzić żadnych okazów odpreparowuje się jedynie fragment skały, w której się znajdują.

Takie bryły są transportowane do pracowni w instytutach geologicznych, gdzie przy użyciu precyzyjnych narzędzi elektrycznych można wydobyć i oczyścić okazy bez niebezpieczeństwa ich zniszczenia. Aby je zabezpieczyć tworzy się tzw. monolity, czyli obudowę gipsową – na fragment skały nakłada się dobrze przylegającą do okazów, zwilżoną, bezbarwną bibułę w kilku warstwach, a następnie zabezpiecza się je siateczką ochronną stanowiącą zbrojenie gipsu, który nakłada się na samym końcu.


Po niezbędnych badaniach, oczyszczone i odpowiednio zabezpieczone eksponaty trafiają następnie do muzeów, gdzie możemy je podziwiać w całej okazałości.

Zdjęcia i tekst: Piotr Olejniczak

Galeria zdjęć

Zdrowe opalanie, czyli jakie?

Jak długo mogę się dziś opalać? To pytanie zadajemy sobie szczególnie w bardzo słoneczne dni. Czy możliwe jest wyznaczenie czasu opalania, w którym naszemu organizmowi dostarczymy dawkę promieniowania potrzebną do wytworzenia witaminy D3, a jednocześnie…

Czytaj więcej

Wakacyjna lektura dla nauczycieli

Zachęcamy do wpisania na swoją wakacyjną listę lektur dwóch nowych raportów dotyczących edukacji przyrodniczej. To idealne lektury letnie dla tych wszystkich, którzy zainteresowani są nauczaniem STEM oraz wykorzystaniem gier w nauczaniu!

Czytaj więcej